Η σοφία του Θεού.

“Η σοφία του κόσμου τούτου μωρία παρά τω Θεώ εστίν”.

Οι άνθρωποι δίνουν μεγάλη αξία και σημασία σε ότι θεωρούν ως σοφία. Ιδιαίτερα εκτιμούν τις ανώτερες σπουδές, την επιστημονική μόρφωση, τις μεγάλες εφευρέσεις. Το περίεργο είναι, όμως ότι πολλοί άνρθωποι δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία στην πραγματική και υπερκόσμια σοφία την οποία μας φανέρωσε ο άπειρος και προαιώνιος και πάνσοφος Δημιουργός μας και Κυβερνήτης του κόσμου. Ναι δεν παραδέχονται και δεν πιστεύουν πολλοί τις μεγάλες και σωτήριες αλήθειες οι οποίες ως ατίμητοι θησαυροί είναι κλεισμένες μέσα στην Αγία Γραφή και στο Ευαγγέλιο του Υιού του Θεού του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Παρόλα αυτά οι σημερινοί άνθρωποι θεωρούν ως σοφία πολλές προσωπικές ιδέες, γνώμες και διδασκαλίες ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν καμμιά απολύτως σχέση με τον Ιησού Χριστό. Ετσι υπάρχει και “η σοφία του κόσμου τούτου” που μας λέει ο θεοφώτιστος Απόστολος Παύλος. Η σοφία αυτή όχι μόνο δεν οδηγεί τον άνθρωπο πρός το θέλημα του Θεού, αλλά και τον χωρίζει και τον απομακρύνει απο Αυτόν.

Πραγματικά η σοφία του κόσμου τούτου η αλαζονική δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματική και σωτήρια σοφία του Θεού, την οποίαν μας φανέρωσαν και Προφήτες της αρχαιότητας, αλλά περισσότερο ο Μονογενής Υιός του Θεού, ο οποίος και βεβαιώνει: “Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή” (Ιωαν. ιδ’ β). Παρόλα αυτά την σοφία αυτή όχι μόνο δεν την παραδέχονται, αλλά και την πολεμούν ποικιλοτρόπως και στις μέρες μας ζητάνε κιόλας να την καταργήσουν. Αραγε για ποιό σκοπό? Απλά για να διαδώσουν και να υποστηρίξουν αντίθετες ιδέες προός τις χριστιανικές, ιδέες κοσμικές οι οποίες εξυπηρετούν της αμαρτίας τον βίο. Νομίζουν οτι εξυψώνουν τον εαυτό τους με αυτές τις ιδέες και κερδίζουν την δόξα και τον θαυμασμό όλων των ανθρώπων, δηλαδή την δόξα του κόσμου! Και πραγματικά δεν τους κάνει καμμία εντύπωση το γεγονός ότι σε κάθε εποχή υπάρχουν στις τάξεις των Χριστιανών και προσωπικότητες επιστημόνων, οι οποίοι είναι και παραδείγματα ζωής και πίστης χριστιανικής! Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί και εμπνέουν και καλλιεργούν στις ψυχές των ανθρώπων των επιδεκτικών ανθρώπων, την θεία σοφία. Γιατί μόνο αυτή η σοφία αξίζει την ολόψυχη εμπιστοσύνη του ανθρώπου και μόνο αυτή χαρίζει στους πιστούς την πλήρη αφοσίωση και υπακοή στις εντολές του Θεού και τις ευλογίες και την προστασία του Ουράνιου μας Πατέρα σε όλες τις ανάγκες τις επιγείας μας ζωής.

Αντίθετα όσοι απο τους ανθρώπους πειθαρχούν στα διδάγματα της κοσμικής και ξένης πρός το Θεό σοφίας και παραδίνονται στης απιστίας και αμαρτίας το βίο αυτοί είναι αδύνατο να μορφωθούν “τέκνα αγαπητά” του Υψιστου Δημιουργού. Και γι αυτό και εάν μετανοήσουν και δεν αλλάξουν πορεία, τους περιμένει όπως χαρακτηριστικά μας βεβαιώνει ο Κύριος “το πύρ το αιώνιον, το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού”. (Ματθ. κε’ 41).

Για όλα αυτά ο θείος Απόστολος Παύλος φωνάζει: “Η σοφία του κόσμου τούτου μωρία παρά τω Θεώ εστίν”. Οσο και αν νομίζουν πολλοί άνθρωποι ότι γίνωνται σοφοί, όταν προσέχουν και ακολουθούν ιδέες, και κοσμικές παρεναίσεις άκρα αντίθετα απο όσα νομοθέτησε και μας διδάσκει ο Ουράνιος μας Πατέρας, καταντούν με την διαγωγή τους αυτή μωροί και ανόητοι κατά την κρίση του Θεού, άξιοι της αιώνιας καταδίκης και τιμωρίας.

Χρειάζεται, λοιπόν μεγάλη προσοχή. Πάνω απο κάθε ανθρώπινη σοφία να σεβώμαστε και να κρατάμε με τέλεια και τυφλή εμπιστοσύνη τα χριστιανικά διδάγματα, τα νάμματα της Ορθοδόξου Πίστης μας, αυτήν την χριστιανική σοφία. Γιατί μόνο τότε έχει σαν περιεχόμενο ανεκτίμητο την πνευματική αλήθεια και την αρετή την οποία μας διδάσκει και απαιτεί απο όλους εμάς η άπειρη σοφία και αγάπη του Θεού.